About


<< ENG Below >>

Wessel Verrijt (1992, Eindhoven) is altijd in beweging, net als zijn mobiele installaties. In 2018 studeerde hij af met de Optocht der Autonomen, waarbij mensen verpakt als gebouwen van hout, karton en textiel de straten verkenden. Zijn installaties trekken als een kermis van plek naar plek waarbij het proces van op- en afbouwen een ceremonieel karakter heeft. In de scènes die hij creëert, komen zijn rekwisieten, decor en protagonisten samen tot een totaalinstallatie. Verrijt creëert zo zijn eigen mythische verhalen en rituelen. Binnen zijn werk zoekt hij een spanningsveld op tussen het gewone en het ongewone, het alledaagse en het afwijkende. Deze confrontatie zoekt hij o.a. op tijdens sociale interventies in de openbare ruimte. 

Het materiaal dat wordt gebruikt voor de installaties verzamelt Verrijt op de locatie waar hij op dat moment werkt: op bouwterreinen, in steegjes en containers. Hij verzameld kartonnen dozen, stukken piepschuim of andere afgedankte spullen waar hij vervolgens (mobiele) installaties en kostuums mee creëert. De afkomst en vorm van het gevonden materiaal dient hierin als inspiratie. De uiteindelijke houtje-touwtje assemblages ogen even chaotisch als geordend. Het proces van verzamelen is te vergelijken met de manier waarop Ferdinand Cheval gedurende ruim dertig jaar kleine stenen zocht tijdens zijn baan als postbezorger. Met alle stukken steen bouwde hij zijn Palais Idéal. Verrijt brengt ook spullen samen die tot één groot eindwerk worden gemaakt.

Binnen het werk van Verrijt speelt het principe ‘verplaatsing’ een belangrijke rol. Het werk verplaatst zich als een organisme vol bouwmaterialen van plek naar plek. Al sinds zijn academietijd beschouwt hij zijn werk als een kermis. Zo introduceerde hij zijn werk onder de titel Het Verrijtbaar Museum (2016). Nog altijd speelt die titel, evenals de latere Optocht der Autonomen (2018) een belangrijke rol binnen zijn werk. 

Tijdens een residentie bij AVL Mundo werkte Verrijt aan een serie installaties. Met deze installaties creëerde Verrijt zijn eigen archetypes. De archetypes kwamen voort uit obsessies en fascinaties zoals: Verplaatsing (processie, trektochten, rijdende voertuigen), De Schlemiel (een knullige held), Don Quichot (ronddwalend figuur met waanbeelden en ambities) en De Kermis (reizend gezelschap/nomaden/autonomen). 

Sinds de lockdown in maart 2020 beschouwd Verrijt in verschillende projecten de publieke buitenruimte als zijn domein. Een zoektocht naar het spanningsveld tussen het gewone en het ongewone, het alledaagse en het afwijkende. Projecten waarin hij met zijn mobiele installaties infiltreert in het dagelijkse bestaan, en de publieke buitenruimte toegeëigend als decor, waar sociale interventies plaatsvinden met zijn mobiele installaties en rituelen. Een proces waarbij de gevonden materialen, in een nieuwe vorm terug de publieke ruimte in gaan. 

In mei 2020 heeft het Mondriaan Fonds Verrijt de werkbijdrage Jong Talent toegekend. Afgelopen juni (2020) presenteerde hij een nieuwe performance-installatie bij het Geeraard de Duivelsteen (Gent, BE). In de zomer van 2020 was Verrijt artist-in-residence bij AVL Mundo ( Rotterdam NL). Begin 2021 maakt hij in samenwerking met Theater Artemis een film, als alternatieve presentatie voor een processie-ritueel die vanwege Covid-19 niet door kan gaan.

In 2021 zal Verrijt verschillende residenties volgen, waaronder bij United-C Eindhoven, ARV.International in Bulgarije (Vishovgrad) en Bosch Parade in ‘s-Hertogenbosch. Ook zal hij zijn eerste solotentoonstelling presenteren bij Das Leben Am Haverkamp in ‘s-Gravenhage. Naast zijn artistieke praktijk is Verrijt kernlid bij kunstenaarsinitiatief De Fabriek in Eindhoven, was hij commissielid voor de Open Call van Bosch Parade 2021 en werkte hij in verschillende educatieve projecten samen met Theater Artemis.

ENG:


Wessel Verrijt (1992, Eindhoven) is always on the move, just like his mobile installations. In 2018 he graduated with the Optocht der Autonomen (Procession of Autonomous), where people packed as buildings made of wood, cardboard and textile, explored the streets. His installations are constantly moving from place to place like a funfair, whereby the process of setting up and dismantling has a ceremonial character. In the ‘scenes’ that he makes, his props, set and protagonists come together as an immersive installation. Thus his own mythical stories and rituals arise. Within his work, he seeks a tension between the ordinary and the unusual, the everyday and the deviant. 

In May 2020, the Mondriaan Fund awarded Verrijt with the Stipendium for Emerging Artists. Last June he presented a new performance installation at the Geeraard de Duivelsteen (Ghent, BE). In the summer of 2020, Verrijt was artist-in-residence at AVL Mundo (Atelier Van Lieshout, Rotterdam NL). During this period he worked on a series of installations, performances and made film scenes. These short videos are like collages that seem to come to life. In de winter of 2020/21 Verrijt is creating a new procession, as part of a project organized by Theater Artemis (‘s-Hertogenbosch, NL). With seven large noisy mobile installations with 15 performers, the procession enters the city centre. 

Environmental Collages

Since the lockdown (March 2020), Verrijt has considered the public outdoor space more intensive as his domain. A quest for the tension between the ordinary and the unusual, the everyday and the deviant. A way of confronting the public space with unusual participants in the street. Projects in which he appropriated the public outdoor space as decor, where social interventions take place with his mobile installations and rituals. He makes short films of these interventions, scenes as a spatial collage in which performances take place. 

In April, for example, Verrijt stood with an installation on a heap of sand on a construction site, with the correct framing that heap of sand represented a true mountain peak. Last month, Verrijt undertook social interventions in the context of Social Aspects (Derde Wal) in Nijmegen (NL), searching for locations where the context could be shaped within the context of his interventions. The remains of field ovens, for example, represented a true castle.

Material

Verrijt collects his materials for the installations at the location where he is working. He processes cardboard boxes, pieces of polystyrene foam or other discarded items that are made valuable again in this way. Traces of the original material shine through the paintwork. The process of collecting can be compared to the way in which Ferdinand Cheval searched for small stones for more than thirty years during his job as a mail deliverer. He built his Palais Idéal with all the pieces of stone. Just like Cheval, Verrijt brings all his materials together into a large work.

AVL Mundo

During the residency at AVL Mundo, Verrijt created his own archetypes. These characters arise from obsessions and fascinations such as: Displacement (procession, hikes, moving vehicles), De Schlemiel (a clumsy hero), Don Quichot (wandering figure with delusions and ambitions), De Kermis (traveling company / nomads / autonomous). One of the dominant figures in the film scenes made at AVL Mundo is The Phallus Man, a wandering figure who seems to escape from a phallus-shaped piece of styrofoam. Other prominent figures are De Rijdende Martelman and De Rijdende Vogel

Displacement

The principle of ‘displacement’ plays an important role in Verrijt’s work. Since his academy days he has regarded his work as a fairground. His processions of buildings are also like a collection of stalls and attractions that travels from place to place, each time being built and broken down.

The future

It is his dream to travel from place to place with his own ‘fair’, consisting of large installations, with self-made trucks and folding installations in which performances and theater performances take place. Verrijt’s current work hints at this ambition; every work seems like a step towards that future fair. At his first exhibition at TAC in Eindhoven (NL), he introduced his work under the title Het Verrijtbaar Museum (The Mobile Museum) (2016). That title, as well as the later Optocht der Autonomen (Procession of Autonomous) (2018), still plays an important role in his work.

close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star