About


<< ENG Below >>

Wessel Verrijt (1992, Eindhoven) bouwt sculpturen, die als ‘entiteiten’ binnen zijn rituelen de hoofdrol spelen. In de rituelen die hij creëert, komen zijn rekwisieten, decor en protagonisten samen tot een totaal-installatie. Binnen de totaal-installaties zit een dunne lijn tussen kunst, theater en choreografie, om zo een nieuwe mythologie van symbolen en betekenis te creëren.

In 2018 studeerde hij af met de Optocht der Autonomen, waarbij mensen verpakt als gebouwen van hout, karton en textiel de straten verkenden. In mei 2020 heeft het Mondriaan Fonds Verrijt de werkbijdrage Jong Talent toegekend. In 2020 presenteerde hij een nieuwe performance-installatie bij het Geeraard de Duivelsteen (Gent, BE). In de zomer van 2020 was Verrijt artist-in-residence bij AVL Mundo ( Rotterdam NL). Eerder presenteerde en/of resideerde Verrijt o.a. bij De Vishal (Haarlem), De Fabriek (Eindhoven), Extrapool (Nijmegen), Temporary Art Centre (Eindhoven), Derde Wal (Nijmegen), Marres (Maastricht).

Onderzoek

Sinds enige tijd doet Verrijt een onderzoek waarin hij zijn werk beschouwt vanuit een scenografisch perspectief. Een benadering waarbij totaal-installaties gezien worden als decor waarbinnen het sculpturaal werk als katalysator geldt voor actie. Een constructie waarbij het sculpturale werk zowel de rol van decorstuk, rekwisiet, als protagonist kan vervullen binnen films en performances. De sculpturale werken beschouwt Verrijt als ‘entiteiten’, die mobiel zijn en kunnen bewegen.

Tijdens residenties bij AVL Mundo (2020, Rotterdam) en Arthouse United Cowboys (2021, Eindhoven) heeft hij eerste experimenten gedaan met de scenografische benadering van werken. Zo heeft hij bij AVL Mundo gewerkt aan eigen archetypes, door met installaties nieuwe filmscènes en performances te creëren. Bij United Cowboys heeft hij gedurende een werkperiode van drie maanden een onderzoek gedaan naar het begrip ‘theater’, dit deed hij door de verschillende elementen van ‘theater’ te ontleden en opnieuw te herinterpreteren; decor, hoofdrolspelers, licht, geluid, tijd, ruimte, kostuums, toeschouwer, techniek. 

Achtergrond

Het materiaal dat wordt gebruikt voor de installaties verzamelt Verrijt op de locatie waar hij op dat moment werkt: op bouwterreinen, in steegjes en containers. Hij verzameld kartonnen dozen, stukken piepschuim of andere afgedankte spullen waar hij vervolgens (mobiele) installaties en kostuums mee creëert. De afkomst en vorm van het gevonden materiaal dient hierin als inspiratie. De uiteindelijke houtje-touwtje assemblages ogen even chaotisch als geordend. Het proces van verzamelen is te vergelijken met de manier waarop Ferdinand Cheval gedurende ruim dertig jaar kleine stenen zocht tijdens zijn baan als postbezorger. Met alle stukken steen bouwde hij zijn Palais Idéal. Verrijt brengt ook spullen samen die tot één groot eindwerk worden gemaakt.

Binnen het werk van Verrijt speelt het principe ‘verplaatsing’ een belangrijke rol. Het werk verplaatst zich als een organisme vol bouwmaterialen van plek naar plek. Al sinds zijn academietijd beschouwt hij zijn werk als een kermis. Zo introduceerde hij zijn werk onder de titel Het Verrijtbaar Museum (2016). Nog altijd speelt die titel, evenals de latere Optocht der Autonomen (2018) een belangrijke rol binnen zijn werk. 

Tijdens een residentie bij AVL Mundo werkte Verrijt aan een serie installaties. Met deze installaties creëerde Verrijt zijn eigen archetypes. De archetypes kwamen voort uit obsessies en fascinaties zoals: Verplaatsing (processie, trektochten, rijdende voertuigen), De Schlemiel (een knullige held), Don Quichot (ronddwalend figuur met waanbeelden en ambities) en De Kermis (reizend gezelschap/nomaden/autonomen). 

Sinds de lockdown in maart 2020 beschouwd Verrijt in verschillende projecten de publieke buitenruimte als zijn domein. Een zoektocht naar het spanningsveld tussen het gewone en het ongewone, het alledaagse en het afwijkende. Projecten waarin hij met zijn mobiele installaties infiltreert in het dagelijkse bestaan, en de publieke buitenruimte toegeëigend als decor, waar sociale interventies plaatsvinden met zijn mobiele installaties en rituelen. Een proces waarbij de gevonden materialen, in een nieuwe vorm terug de publieke ruimte in gaan. 

ENG:


Wessel Verrijt (1992, Eindhoven) builds sculptures that play the leading role as “entities” within his rituals. In the rituals he creates, his props, set and protagonists come together to form a immersive installation. Within the immersive installations there is a fine line between art, theater and choreography, in order to create a new mythology of symbols and meaning.

In May 2020, the Mondriaan Fund awarded Verrijt with the Stipendium for Emerging Artists. In 2020 he presented a new performance installation at the Geeraard de Duivelsteen (Ghent, BE). In the summer of 2020, Verrijt was artist-in-residence at AVL Mundo (Rotterdam NL). Verrijt has previously presented and/or resided at De Vishal (Haarlem), De Fabriek (Eindhoven), Extrapool (Nijmegen), Temporary Art Centre (Eindhoven), Derde Wal (Nijmegen), Marres (Maastricht).

Scenographic Approach

For some time now I have been conducting a research in which I consider my work from a scenographic perspective. An approach in which sculptural work is a catalyst for action. A construction in which the sculptural work can fulfill the role of decor, prop, and protagonist within films and performances. A balance between art, theater and choreography in order to create a new mythology of symbols and meaning. I consider the sculptural works as “entities” that are mobile and move within my rituals.

During residencies at AVL Mundo (2020, Rotterdam) and Arthouse United Cowboys (2021, Eindhoven) I experimented with the scenographic approach. At AVL Mundo I worked on my own archetypes, by creating new film scenes and performances. During a residency at United Cowboys, I researched the concept of “theater”, by dissecting and reinterpreting the elements of “theater”; set, protagonists, light, sound, time, space, costumes, spectator, technology.

Background

Environmental Collages

Since the lockdown (March 2020), Verrijt has considered the public outdoor space more intensive as his domain. A quest for the tension between the ordinary and the unusual, the everyday and the deviant. A way of confronting the public space with unusual participants in the street. Projects in which he appropriated the public outdoor space as decor, where social interventions take place with his mobile installations and rituals. He makes short films of these interventions, scenes as a spatial collage in which performances take place. 

In April, for example, Verrijt stood with an installation on a heap of sand on a construction site, with the correct framing that heap of sand represented a true mountain peak. Last month, Verrijt undertook social interventions in the context of Social Aspects (Derde Wal) in Nijmegen (NL), searching for locations where the context could be shaped within the context of his interventions. The remains of field ovens, for example, represented a true castle.

Material

Verrijt collects his materials for the installations at the location where he is working. He processes cardboard boxes, pieces of polystyrene foam or other discarded items that are made valuable again in this way. Traces of the original material shine through the paintwork. The process of collecting can be compared to the way in which Ferdinand Cheval searched for small stones for more than thirty years during his job as a mail deliverer. He built his Palais Idéal with all the pieces of stone. Just like Cheval, Verrijt brings all his materials together into a large work.

AVL Mundo

During the residency at AVL Mundo, Verrijt created his own archetypes. These characters arise from obsessions and fascinations such as: Displacement (procession, hikes, moving vehicles), De Schlemiel (a clumsy hero), Don Quichot (wandering figure with delusions and ambitions), De Kermis (traveling company / nomads / autonomous). One of the dominant figures in the film scenes made at AVL Mundo is The Phallus Man, a wandering figure who seems to escape from a phallus-shaped piece of styrofoam. Other prominent figures are De Rijdende Martelman and De Rijdende Vogel

Displacement

The principle of ‘displacement’ plays an important role in Verrijt’s work. Since his academy days he has regarded his work as a fairground. His processions of buildings are also like a collection of stalls and attractions that travels from place to place, each time being built and broken down.

The future

It is his dream to travel from place to place with his own ‘fair’, consisting of large installations, with self-made trucks and folding installations in which performances and theater performances take place. Verrijt’s current work hints at this ambition; every work seems like a step towards that future fair. At his first exhibition at TAC in Eindhoven (NL), he introduced his work under the title Het Verrijtbaar Museum (The Mobile Museum) (2016). That title, as well as the later Optocht der Autonomen (Procession of Autonomous) (2018), still plays an important role in his work.

Essay door Linda Koke, Klik hier

close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star