Statement

– – ENG BELOW – –

‘Geef je volledig over aan je obsessies, iets beters heb je toch niet’ –Jan Svankmajer

In 2018 ben ik (Wessel Verrijt Eindhoven, 1992) afgestudeerd met de Optocht Der Autonomen aan het AKV. St Joost in ’s-Hertogenbosch. Met mijn provisorische bouwwerken reis ik als een kermis van plek naar plek. Het reizen tussen de verschillende locaties en het op en afbouwen van installaties zie ik als een ritueel onderdeel van een groter narratief.

Iedere nieuwe locatie beschouw ik als een fase waar ik nieuwe materialen ontdek, installaties en performances maak met een film als eindwerk. In de film leg ik de nadruk op het narratief dat ten grondslag ligt aan de fase en het werk. De eindfilm begint een steeds nadrukkelijkere rol te spelen in mijn praktijk, zodoende zie ik mijn werk als scènes: installaties opgebouwd uit decor, hoofdrolspelers en rekwisieten, waar in een tijdspanne een actie plaatsvind.

Afgelopen periode heb ik residenties gedaan in TAC (Eindhoven) en Annatopia (Baarle-Nassau), als initiator een groepsvoorstelling georganiseerd in De Fabriek (Eindhoven) en in Baarle-Nassau en Nijmegen De Processie gepresenteerd in de openbare ruimte. Daarvoor heb ik werk gepresenteerd bij Extrapool Nijmegen, Cacaofabriek Helmond, Kunstpodium-T Tilburg TAC Eindhoven & De Vishal Haarlem. Daarnaast was ik redactielid bij KONT Magazine issue 02 en ben ik sinds begin 2018 kernlid bij
kunstenaarsinitiatief De Fabriek Eindhoven.

De Tegenwerker

Het narratief in mijn werk gaat veelal over een antagonist, een tegenwerker die ten strijde trekt maar vooral in strijd is met zichzelf: ik ben gefascineerd door mislukkingen en klungeligheid. Zo heb ik de afgelopen maanden aan De Processie gewerkt, een stoet middeleeuwse figuren, die als ongenode gasten het dorp van Baarle en het centrum van Nijmegen betraden. Enerzijds strijdbaar met schilden, zwaarden en harnassen; anderzijds krakkemikkig en schlemielig van karton en oude tennisrakets. Als inspiratie heb ik onder andere de film ‘Monty Python and the Holy Grail’ genomen. Ik houd van mensen die iets willen zijn, en daar rotsvast in geloven. Zoals de ridders in die film die pretenderen paard te rijden door kokosnoothelften tegen elkaar te kloppen.

Materiaal

De Tegenwerkers zijn mobiele bouwconstructies die vooral tegenwerking ondervinden door de eigen bouwconstructie. De bouwconstructies zijn collages van materiaal op een onlogische manier bij elkaar gehouden door tape, touw en tie-rips.

In Nederland hebben we de neiging om alles glad te strijken. Die neiging is het tegenovergestelde van mijn houtje-touwtje manier van bouwen. Ik gebruik tape, touw en tie-rips om alles bij elkaar te houden en gebruik materialen uit bouwcontainers of verlate gebieden in de omgeving van waar ik werk. Mijn werk is sterk beïnvloed door een reis naar Thailand, waar ik de houtje-touwtje mentaliteit heb leren kennen tijdens een treinrit dwars door de krottenwijken. Op een pragmatische manier bouwde ze hun hutten uit kleine stukjes die ze in hun omgeving vinden, als een collage. Ze creëren een esthetiek die je nooit zou krijgen als je de keuzes maakt vanuit esthetisch oogpunt en maken een uiterst omslachtige maar wonderlijke indruk.

De Voorstelling 2019/2020

De voorstelling is een samenwerkingsproject waarbij we opzoek gaan naar een nieuwe vorm van presenteren. Hierbij onderzoeken we manieren waarin de toeschouwer een actief onderdeel wordt van het narratieve aspect van ons werk. We acteren als een collectief, waarbinnen we uitgaan van de individuele kwaliteiten en processen in ons werk. Binnen dit collectief dagen we elkaar uit om vragen te stellen binnen een onbevangen omgeving.

Afgelopen April hielden we een eerste experiment in de vorm van een voorstelling in De Fabriek te Eindhoven genaamd ‘Het Eeuwige Dilemma Tussen Neuriën en Brullen’, hiermee wilde we een basis leggen en voorwaardes creëren voor de grote voorstelling in TAC Eindhoven in voorjaar 2020. De samenstelling voor de TAC voorstelling zal zijn: Robbert Brinkman, Marina Heuvelman, Ian Skirvin en Wessel Verrijt & Jesse Immanuel Bom.

— ENG —

“Surrender completely to your obsessions, you don’t have anything better” – Jan Svankmajer

In 2018 I (Wessel Verrijt Eindhoven, 1992) graduated with the “Optocht Der Autonomen” at the AKV. St Joost in ‘s-Hertogenbosch. Like a funfair, I travel from place to place with my provisional works. The traveling between the different locations and the proces of dismantling is a ritual component of a larger narrative.

I consider every new location as a phase where I discover new materials, make installations and performances with a film as a final project. In the film, I emphasize the narrative that underlies the stage and the work. The final film starts to play an increasingly emphatic role in my practice, so I see my work as scenes: installations made up of scenery, protagonists and props, where an action takes place in a period of time.

Recently I have done residences in TAC (Eindhoven and Annatopia (Baarle-Nassau, as an initiator organized a groupshow in De Fabriek (Eindhoven) and in Baarle-Nassau and Nijmegen I presented De Processie in public space. Before that, I presented work at Extrapool Nijmegen, Cacaofabriek Helmond, Kunstpodium-T Tilburg, TAC Eindhoven and De Vishal Haarlem. In addition, I was an co-editor at Kont Magazin issue 2 and I have been a core member since 2019 at artist run space De Fabriek Eindhoven.

The Opponent

The narrative in my work is often about an antagonist, an opposer who goes to battle, but is primarily in conflict with himself: I am fascinated by failures. For example, in recent months I have worked on “De Processie”, a procession of medieval figures who entered the village of Baarle and the center of Nijmegen as uninvited guests.

On the one hand combative with shields, swords and armor; on the other hand, crumbly and clumsy of cardboard and old tennis rockets. A big part of this inspiration comes from the movie “Monty Python and the Holy Grail”. I love people who want to be something, and firmly believe in it. Like the knights in that film who pretend to ride a horse by knocking coconut halves together.

Building Material

The opponents are living building-structures that mainly work against themselves. A collage of material held together in an illogical way by tape, rope and tie-rips. In the Netherlands we tend to smooth everything out. That tendency is the opposite of my straightforward way of building. I use tape, rope and tie-rips to keep everything together and I use materials from construction containers from deserted areas in the area where I work.

My work has been strongly influenced by a trip to Thailand, where I got to know the twilight mentality during a train ride through the slums. In a pragmatic way, they built their huts from small pieces that they find in their environment, like a collage. They create an aesthetic that you would never get if you made those choices from an aesthetic point of view and make an extremely cumbersome but wonderful impression.

De Voorstelling 2019/2020

De Voorstelling is a collaborative project in which we look for a new form of presentation. We investigate ways in which the spectator becomes an active part of the narrative aspect of our work. We are a collective, within which we start from the individual qualities and processes in our work. Within this collective we challenge each other to ask questions in an open-minded environment.

Last April we held a first experiment in the form of a show at De Fabriek in Eindhoven called ‘Het eeuwige dilemma tussen neuriën en brullen’ a way to lay a foundation and create conditions for the big show at TAC Eindhoven in March 2020. The composition for the TAC show will be: Robbert Brinkman, Marina Heuvelman, Ian Skirvin, Wessel Verrijt & Jesse Immanuel Bom

 

%d bloggers liken dit:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star