Statement

– – ENG BELOW – –

‘Geef je volledig over aan je obsessies, iets beters heb je toch niet’ –Jan Svankmajer

In 2018 ben ik (Wessel Verrijt, 1992, woon en werk in Eindhoven) afgestudeerd met de ​Optocht Der Autonomenaan AKV. St Joost in ’s-Hertogenbosch. Met mijn provisorische bouwconstructies reis ik als een kermis van plek naar plek. Het reizen tussen de verschillende locaties en het op en afbouwen van installaties zie ik als een ritueel onderdeel van een groter narratief. Mijn fascinatie voor gevonden spullen en het gebruik ervan als bouwmaterialen is de basis voor mijn werk. De bouwconstructies zijn collages van materiaal die op een onlogische manier bij elkaar gehouden worden door tape, touw en tie-rips.

Sinds het afstuderen reis ik met mijn werk letterlijk van plek naar plek (bv. van tijdelijk atelier naar expositie naar residentie). Op iedere nieuwe locatie ontdek ik nieuw bouwmateriaal, maak ik installaties en performances en creëer ik als eindwerk een film. In de eindfilm leg ik de nadruk op het narratief dat ten grondslag ligt aan de locatie en het werk. De eindfilm begint een steeds nadrukkelijkere rol te spelen in mijn praktijk, zodoende zie ik mijn werk als scènes: sculpturale installaties opgebouwd uit decor, hoofdrolspelers en rekwisieten, waar een actie plaatsvindt binnen een bepaalde tijdspanne.

De Tegenwerker

Het narratief in mijn werk gaat veelal over een antagonist, een tegenwerker die ogenschijnlijk ten strijde trekt en de confrontatie wil aangaan maar uiteindelijk vooral in strijd is met zichzelf: ik ben gefascineerd door mislukkingen en klungeligheid. Zo heb ik in de zomer van 2019 aan De Processie gewerkt, een stoet middeleeuwse figuren, die als sociale interventie het dorp Baarle en het centrum van Nijmegen betraden. Enerzijds strijdbaar met schilden, zwaarden en harnassen; anderzijds krakkemikkig en schlemielig door karton en oude tennisrakets. Een inspiratiebron voor deze stoet was de film ‘Monty Python and the Holy Grail’. Zoals de ridders die in de film pretenderen paard te rijden door kokosnoothelften tegen elkaar te kloppen, houd ik van mensen die iets willen zijn en daar rotsvast in geloven.

Materiaal

De basis van mijn werk is de fascinatie voor bouwmateriaal. Die fascinatie ontstond al in een vroeg stadium van de academie bij de vondst van een plank met roze bloemetjes behang, vol met vlekken en krassen. Ik vond hem in een hoop stortafval. Het maakte me nieuwsgierig naar de geschiedenis van de plank en die geschiedenis bracht weer nieuwe ideeën voor mijn werk.

De plank was het startschot van een verzameldrang naar bouwmaterialen. Mijn atelier was al gauw te klein. Als reactie daarop ging ik met karren vol bouwmateriaal door de academie zwerven. In open ruimtes van de academie (de hallen en expositieruimtes) toog ik tijdelijke ateliers op, alwaar ik de karren uitpakte en installaties bouwde. Het reizen van plek naar plek, in eerste instantie vanuit praktische redenen, werd langzaamaan onderdeel van het werk en leidde uiteindelijk tot ​De Optocht der Autonomen ​als afstudeerproject. Twee jaar na het afstuderen reis ik nog steeds van plek naar plek, nu buiten de academie.

Context

In Nederland hebben we de neiging om alles glad te strijken. Die neiging is het tegenovergestelde van mijn houtje-touwtje manier van bouwen. Ik gebruik tape, touw en tie-rips om alles bij elkaar te houden en ga in mijn werkomgeving op zoek naar materialen uit bouwcontainers of verlate gebieden. Mijn werk is sterk beïnvloed door een reis naar Thailand, waar ik de houtje-touwtje mentaliteit heb leren kennen tijdens een treinrit dwars door de krottenwijken. Op een pragmatische manier bouwden ze hun hutten uit kleine stukjes die ze in hun omgeving vinden, als een collage. Ze creëren een esthetiek die je nooit zou krijgen als je de keuzes maakt vanuit esthetisch oogpunt en maken een uiterst omslachtige en wonderlijke indruk.

Kunstpraktijk

Afgelopen periode heb ik residenties gedaan in TAC (Eindhoven) en Annatopia (Baarle-Nassau), als initiator een groepsvoorstelling georganiseerd in De Fabriek (Eindhoven) en in Baarle-Nassau en Nijmegen De Processie gepresenteerd in de openbare ruimte. Eerder heb ik werk gepresenteerd bij Extrapool Nijmegen, Cacaofabriek

Helmond, Kunstpodium-T Tilburg, TAC Eindhoven & De Vishal Haarlem. Daarnaast was ik redactielid bij KONT Magazine issue 02 en ben ik sinds begin 2018 kernlid bij kunstenaarsinitiatief De Fabriek Eindhoven. Bij De Fabriek ben ik onderdeel van de vaste kern waarmee ik exposities organiseer, kunstenaars scout en met residenten werk bespreek tijdens hun werkperiode.

 

— ENG —

“Surrender completely to your obsessions, you don’t have anything better” – Jan Svankmajer

In 2018 I (Wessel Verrijt Eindhoven, 1992) graduated with the “Optocht Der Autonomen” at the AKV. St Joost in ‘s-Hertogenbosch. Like a funfair, I travel from place to place with my provisional works. The traveling between the different locations and the proces of dismantling is a ritual component of a larger narrative.

I consider every new location as a phase where I discover new materials, make installations and performances with a film as a final project. In the film, I emphasize the narrative that underlies the stage and the work. The final film starts to play an increasingly emphatic role in my practice, so I see my work as scenes: installations made up of scenery, protagonists and props, where an action takes place in a period of time.

Recently I have done residences in TAC (Eindhoven and Annatopia (Baarle-Nassau, as an initiator organized a groupshow in De Fabriek (Eindhoven) and in Baarle-Nassau and Nijmegen I presented De Processie in public space. Before that, I presented work at Extrapool Nijmegen, Cacaofabriek Helmond, Kunstpodium-T Tilburg, TAC Eindhoven and De Vishal Haarlem. In addition, I was an co-editor at Kont Magazin issue 2 and I have been a core member since 2019 at artist run space De Fabriek Eindhoven.

The Opponent

The narrative in my work is often about an antagonist, an opposer who goes to battle, but is primarily in conflict with himself: I am fascinated by failures. For example, in recent months I have worked on “De Processie”, a procession of medieval figures who entered the village of Baarle and the center of Nijmegen as uninvited guests.

On the one hand combative with shields, swords and armor; on the other hand, crumbly and clumsy of cardboard and old tennis rockets. A big part of this inspiration comes from the movie “Monty Python and the Holy Grail”. I love people who want to be something, and firmly believe in it. Like the knights in that film who pretend to ride a horse by knocking coconut halves together.

Building Material

The opponents are living building-structures that mainly work against themselves. A collage of material held together in an illogical way by tape, rope and tie-rips. In the Netherlands we tend to smooth everything out. That tendency is the opposite of my straightforward way of building. I use tape, rope and tie-rips to keep everything together and I use materials from construction containers from deserted areas in the area where I work.

My work has been strongly influenced by a trip to Thailand, where I got to know the twilight mentality during a train ride through the slums. In a pragmatic way, they built their huts from small pieces that they find in their environment, like a collage. They create an aesthetic that you would never get if you made those choices from an aesthetic point of view and make an extremely cumbersome but wonderful impression.

De Voorstelling 2019/2020

De Voorstelling is a collaborative project in which we look for a new form of presentation. We investigate ways in which the spectator becomes an active part of the narrative aspect of our work. We are a collective, within which we start from the individual qualities and processes in our work. Within this collective we challenge each other to ask questions in an open-minded environment.

Last April we held a first experiment in the form of a show at De Fabriek in Eindhoven called ‘Het eeuwige dilemma tussen neuriën en brullen’ a way to lay a foundation and create conditions for the big show at TAC Eindhoven in March 2020. The composition for the TAC show will be: Robbert Brinkman, Marina Heuvelman, Ian Skirvin, Wessel Verrijt & Jesse Immanuel Bom

 

%d bloggers liken dit:
close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star