About


<< ENG Below >>

Een kermis van mythische verhalen en rituelen

Wessel Verrijt (1992, Eindhoven) is altijd in beweging, net als zijn mobiele installaties. In 2018 studeerde hij af met de Optocht der Autonomen, waarbij mensen verpakt als gebouwen van hout, karton en textiel de straten verkenden. Zijn installaties trekken als een kermis van plek naar plek waarbij het proces van op- en afbouwen een ceremonieel karakter heeft. In de scènes die hij creëert, komen zijn rekwisieten, decor en protagonisten samen tot een totaalinstallatie. Verrijt creëert zo zijn eigen mythische verhalen en rituelen.

Het materiaal dat wordt gebruikt voor de installaties verzamelt Verrijt op de locatie waar hij op dat moment werkt. Hij verwerkt kartonnen dozen, stukken piepschuim of andere afgedankte spullen die op deze manier weer waardevol worden gemaakt. Door het schilderwerk heen schemeren de sporen van het oorspronkelijke materiaal. Het proces van verzamelen is te vergelijken met de manier waarop Ferdinand Cheval gedurende ruim dertig jaar kleine stenen zocht tijdens zijn baan als postbezorger. Met alle stukken steen bouwde hij zijn Palais Idéal. Verrijt brengt ook spullen samen die tot één groot eindwerk worden gemaakt.

Binnen het werk van Verrijt speelt het principe ‘verplaatsing’ een belangrijke rol. Al sinds zijn academietijd beschouwt hij zijn werk als een kermis. Zijn processies van bouwwerken is ook als een verzameling kramen en attracties die van plek naar plek reist en iedere keer wordt opgebouwd en weer afgebroken. 

https://lh6.googleusercontent.com/2LH-aN_co-rdwIZbzSqwp6kx4xzn-Tl8INxtdCJo7u_AgukAHJI3bW4xaYO0_kWO0te7w_rdImW151UXaUkMPzPfbJEm23-f3iCDrsbcuEdnpD5iJC1l9jVLxXyjeOknw419BWvG

Maakproces van De Rijdende Martelman, 2020 

Projecten

In mei 2020 heeft het Mondriaan Fonds Verrijt de werkbijdrage Jong Talent toegekend. Afgelopen juni presenteerde hij een nieuwe performance-installatie bij het Geeraard de Duivelsteen (Gent, BE). In de zomer van 2020 was Verrijt artist-in-residence bij AVL Mundo (Atelier Van Lieshout, Rotterdam NL). Tijdens deze periode werkte hij aan een serie installaties, performances en maakt hij filmscènes. Deze korte video’s zijn als collages die tot leven lijken te komen. 

Tijdens de residentie bij AVL Mundo creëert Verrijt zijn eigen archetypes. Deze personages komen voort uit obsessies en fascinaties zoals: Verplaatsing (processie, trektochten, rijdende voertuigen), De Schlemiel (een knullige held), Don Quichot (ronddwalend figuur met waanbeelden en ambities), De Kermis (reizend gezelschap/nomaden/autonomen).. Een van de dominante figuren in de filmscènes gemaakt bij AVL Mundo is De Fallusman, een dolend figuur die uit een fallus-vormig stuk piepschuim lijkt te ontsnappen. Andere prominente figuren zijn De Rijdende Martelman en De Rijdende Vogel.

https://lh4.googleusercontent.com/TFIim-U-Rj7oG_UsiKxdZr3HIK_D6_bqMQwsJcuTlvrqUK2_fCHLQumvRF3yVHUI2drFUVokG1HepVX2010d34k8OYAel8UTTd3tuwQo5Ynmo39iWhSQ8R8NMVBjZMWM2OVTbeHH

Maakproces van De Rijdende Vogel, 2020

Environmental Collages 

Sinds de lockdown beschouwd Verrijt in verschillende projecten de publieke buitenruimte als zijn domein. Projecten waarin hij de publieke buitenruimte toegeëigend als decor, waar sociale interventies plaatsvinden met zijn mobiele installaties en rituelen. Van deze interventies maakt hij korte films, scènes als een ruimtelijke collage waarbinnen performances plaatsvinden. Hierin speelt de buitenruimte als decor en passanten en passerende auto’s als onderdeel van het narratief. Binnen deze interventies, binnen de uiteindelijke films eigend Verrijt de context van de buitenruimte toe, waardoor het een nieuwe betekenis krijgt. 

Zo stond Verrijt in April met een installatie op een hoopje zand op een bouwplaats, met de juiste kadrering representeerde die hoop zand een ware bergtop. Afgelopen maand heeft Verrijt in kader van Social Aspects (Derde Wal) in Nijmegen sociale interventies ondernomen, hierbij zocht hij locaties op waar de context vormbaar konden worden binnen de context van zijn interventies. Zo representeerde de overblijfselen van veldovens in de Ooijpolder een waar kasteel. 

https://lh6.googleusercontent.com/bqoAqXh09CtQhghJ4Kt8FpQYhlWdp3QA7I_ua_P9qJVELre5PGd9e0Fhe5CPSmchpT3GJCu_Cv9ca-neW4DrBe_ci1_33igsIqcE0ctOzo6wzsIuhsN_qkkOwxViY72ha6cUHjyd

Beelden van processies, 2016 – 2018.

De toekomst

Het is de droom van de kunstenaar om met een eigen kermis, bestaand uit grote installaties, te reizen van plek naar plek, met eigen gemaakte vrachtwagens en uitklapbare installaties waarbinnen performances en theatervoorstellingen plaatsvinden. Verrijt’s huidige werk zijn zinspelingen op deze ambitie; ieder werk lijkt een stap richting die toekomstige kermis. Bij zijn eerste tentoonstelling bij TAC in Eindhoven introduceerde hij zijn werk onder de titel Het Verrijtbaar Museum (2016). Nog altijd speelt die titel, evenals de latere Optocht der Autonomen (2018) een belangrijke rol binnen zijn werk. 

Wessel Verrijt’s buildings are always on the move

Wessel Verrijt (1992) always seems to be on the move, just like his (mobile) installations. In 2018 he graduated with the Optocht der Autonomen. His temporary installations travel from place to place like a funfair. The journey between the different locations and the process of setting up and dismantling is a ritual component in his work. The installations are temporary and will be demolished over time and parts of them will be reused in new installations.

In May 2020, the Mondriaan Fund awarded him the stipendium for Emerging Artists. Last June he presented a new installation at the Geeraard de Duivelsteen (Ghent, BE). In the summer of 2020, Verrijt was an artist in residence at AVL Mundo (Atelier van Lieshout, Rotterdam NL). In the autumn of 2020, Verrijt will present interactive installations as social interventions in collaboration with Derde Wal and Theater Artemis in Nijmegen and ‘s-Hertogenbosch.

Verrijt considers each new location as a phase where he collects material and makes installations. He creates scenes: installations made up of props, decor and protagonists. In his work, Verrijt creates his own mythical stories and rituals.

Since the lockdown, Wessel has been working on a series of environmental collages. In these collages the outdoor space often acts as a domain for his interventions, in order to confront his work with ‘reality’. This is similar to Don Quixote, the wandering knight who projected his visions on people and windmills.

The principle of ‘displacement’ always plays an important role in Verrijt’s work. Since his academy days he has regarded his work as a funfair. A fair that travels from place to place, builds up and breaks down, Verrijt is constantly looking for a better place to build temporary establishments. Within the different works, mobility and displacement play a very important role.
His dream is to travel from place to place with his own fair, consisting of large installations, with real trucks and folding installations. His current work is an allusion to this ambition, each work seems to be a step towards that future fair. At his very first exhibition he introduced his work under the title “De Verrijtbaar Museum” (2016, “The Mobile Museum). That title still plays an important role in his work, just like the later “Procession of the

close-alt close collapse comment ellipsis expand gallery heart lock menu next pinned previous reply search share star